aNDeRMaNS TeKSTeN 1

Roverslied

Met mijn zwaard,
Op m'n paard,
En mijn helm op het hoofd,
Er op in! En de vijand de schedel gekloofd,
En vooruit!

Op de weg,
Langs de heg,
Met een houw en een stoot
De dragonders verjaagd, en de markgraaf gedood,
Om de buit!

En die buit
Is mijn bruid,
Mij gekocht met m'n staal,
En ik voer, als een veer, met mij mee haar in 't zaâl,
Naar de grot!

Als de wind
Zo gezwind,
Jaag ik voort met mijn vracht,
En ik sla op haar schreien en kermen geen acht,
Wat genot!

En dan weer
Op-en-neer,
Rechts en links door het land,
Hier een villa verwoest, daar een klooster verbrand,
Tot vermaak!

En dan voort
Weer gespoord
Naar een nieuw avontuur,
En mijn reisweg getekend met bloed en met vuur,
Om de wraak!

Want de wraak
Is de taak
Van de koning van 't woud...
Die, alleen tegen allen, zijn schepter behoudt...
En banier!

Op, hoezee...
Wie gaat mee?
Nu geen schepsel verschoond,
Nu de mannen gehangen, de vrouwen gehoond,
Voor plezier!


---

Ik had hem leren kennen doordat hij een vakantiebaantje in het ziekenhuis had en mij met mijn bed naar de röntgenafdeling had gereden. Arnout heette hij en hij vroeg wat ik deed. Ik vertelde dat ik dit jaar van school was gekomen zonder diploma. Hij zei dat hij niks om diploma's gaf. Hij was zelf van de kunstacademie gegaan. Hij wilde beeldhouwer worden maar dat leerde je daar niet. Het was tijdverspilling geweest, meer niet. We vulden elkaars zinnen zo aan. De mensen die echt iets hadden bereikt waren autodidact. Hij zei dat het allemaal angst was. Mensen zochten kunstmatige houvasten in de vorm van vaste aanstellingen en diploma's. Daarmee namen ze zichzelf in de maling. "Iedereen is bang," zei Arnout. "Dat komt omdat we geen grip op ons leven hebben." Volgens hem was er maar één manier om die angst te bezweren en dat was creativiteit.
Arnout kwam steeds vaker langs en dan voerden we gesprekken die niemand kon volgen. We kenden elkaar nog maar kort, maar het kon geen toeval zijn dat ik hem had ontmoet. Juist op het moment in mijn leven dat ik niet wist hoe het verder moest, las hij mij zijn lievelingsgedicht voor van Charles-Pierre Baudelaire:
Word dronken
Men moet altijd dronken zijn. Zo is het: dat is het enige waarom het gaat. Om niet de vreselijke last van de tijd te voelen, die uw schouders breekt en buigt naar de aarde, moet u aan één stuk dronken zijn. Maar hoe? Van wijn, poëzie of deugd, het staat u vrij. Maar dronken moet u zijn.

(C. Slee / Dochter van Eva)

---

Plantenzielen zijn in de 'hemel' gebleven, bij de sterren. Ze zijn niet in de materie gevallen en niet in de daarmee verbonden hartstochten verstrikt. Ze zijn nog zuiver en heel, dus heilig, waardoor ze ook in staat zijn in te werken op de hartstocht, driften en agressie verstrikte mensenzielen en (zoals Dr. Edward Bach het formuleerde) hun trilling te verhogen.

(Mechtild Scheffer en Wolf-Dieter Storl / Een nieuwe visie op de Bach-bloesemtherapie)

---

Roodkapje is het symbool van de menselijk ziel die gelouterd wordt. Ze neemt afscheid van haar moeder, die het symbool is van de wereld, en trekt het woud van ervaring in, op weg naar grootmoeder, die het symbool is van de stokoude wijsheid die ieder mens voor zichzelf moet ontdekken. De bloemen die roodkapje plukt, staan voor aardse verlokkingen. Dan wordt ze opgegeten door de wolf en komt ze in zijn buik, de onderwereld, terecht. En dan komt de jager, de Messias, die snijdt de buik van de wolf open en bevrijdt Roodkapje, die tot grotere, kosmische hoogten kan stijgen.

(Nicolien Mizee / Toen kwam moeder met een mes)

---

De mensen hier in Ningxia noemden deze bultjes heel beeldend 'jeukgektepukkeltjes'. Kreeg je die 'pukkeltjes', dan kreeg je jeuk, geen gewone jeuk, maar jeuk die knaagde aan je hart, jeuk waar je gek van werd. (...) Het was als krabben aan je voeten met je laarsen aan.

(X. L. Zhang / De boom van wijsheid)

---

De in de hoeken van de kamer loerende, altijd als in golven aanrollende, genadeloze stilte, de onoverbrugbare kloof tussen een kind en een oud mens, ook al gaan ze nog zo ongedwongen met elkaar om, was iets wat ik al vroeg ontdekt had, maar waar ik met niemand over sprak.

(Banana Yoshimoto / Kitchen)

---

Haiku's:

---

o, oude vijver!
een kikvors springt van de kant
geluid van water

de roep van de fazant
wat verlangde ik
naar mijn dode ouders

opeens klaarwakker
als in de vrieskoude nacht
de waterkruik barst

(Basho)

---

de vallei kronkelt
gestapelde boomstammen
lijnende oevers

(Christine Beeckmans)

---

heldere herfst
ergens
stijgt rook naar de hemel

(Shiki)

---

Een ziel, als je al in zoiets gelooft, is iets wat mensen krijgen van een god en wanneer ze sterven leeft de ziel op magische wijze voort. De ziel is de goddelijke vonk die mensen de gedachte helpt te verdragen dat hun hersenen, precies zoals elk ander deel van hun lichaam, best wel eens uit een gigantisch aantal goed georganiseerde geestloze stukjes zou kunnen bestaan.
(...)
Mensen hebben een ziel om de dood onder ogen te zien, om te KUNNEN geloven dat hun gedachten gewoon doorgaan als hun lichaam is uitgeschakeld.

(A. Teller / Hallo Alice)

---

De ziel incarneert op aarde om een bepaalde ervaring op te doen, een les te leren. Daartoe kiest de ziel zich een geschikt lichaam, dat wil zeggen, hij laat zich geboren worden uit specifieke ouders, in specifieke omstandigheden die de ziel in staat zullen stellen de gekozen karma )de levensopdracht' te vervullen.
Tijdens de jeugd leert de ziel te functioneren in het lichaam, leert omgaan met de materie. Je zintuigen, je hersenen en je stoffelijkheid nemen je daarbij zo in beslag, maken zo een verpletterende indruk op de ziel, dat die zichzelf als het warte vergeet.

(T. van Gelder / Energetische meditatie)

---

Onze voorouders bouwden geheugenpalijzen, citadels, zelfs steden die hun toestonden dagelijks staaltjes herinneringsvermogen te vertonen die nauwelijks te bevatten zijn. Vergeleken met hen hebben wij helemaal geen geheugen. we hebben er geen nodig. We hebben een kunstmatig geheugen. Boeken, bandrecorders, camera's, tv's, calculators en computers.

(Sheila Ostrander en Lynn Schroeder / Supergeheugen)

 ---

De betekenis van een gedicht is vergelijkbaar met het stuk vlees dat de inbreker de waakhond van de geest toewerpt zodat het gedicht zijn werk kan doen.

(T.S. Elliot)

---

In het Carboon waren de tropen bedekt met wouden, moerassen en ondiepe, warme zeeën.

(http://nl.wikipedia.org/wiki/Carboon)

---

The robbed that smiles, steals something from the thief.

(William Shakespeare)

---

Arbeid stelt je in staat niet voortdurend bezig te zijn met je privé-sores en je niet voortdurend het hoofd te hoeven breken over de zin van je bestaan.

 (Pim Fortuyn / De puinhopen van acht jaar Paars)

---

They say if you love something let it go
If it comes back it's yours

(Christina Aguilera / What a Girl Wants)

---

Als we een oprecht hart hebben, hebben we een natuurlijk gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen en is er geen reden bang te zijn voor anderen.

(de dalai lama)

---

Hoewel gneis uit graniet kan ontstaan zijn er twee grote verschillen: in ontstaan en textuur. Graniet ontstaat door stolling van magma, terwijl gneis door rekristallisatie van vast gesteente ontstaat; in graniet liggen de kristallen in een willekeurige richting, terwijl ze in gneis een bepaalde voorkeursrichting hebben.

(http://nl.wikipedia.org/wiki/Gneis)

---

Werken is de meest natuurlijke, eenvoudige vorm van bestaan.

(B.kegel / De achtste scheppingsdag)

---

We vergeten vaak dat wat wij de natuurwetten noemen, niet meer is dan onze simpele opvatting van een werkelijkheid die voor ons te gecompliceerd is om te kunnen begrijpen. Zoals bijvoorbeeld dat we in een wolk van deeltjes leven die geen massa hebben: fotonen en neutrino's. En het feit dat alle materie - ook die in het menselijk lichaam - voor het grootste gedeelte uit leegte bestaat. De afstand tussen de deeltjes van de atomen is net zo groot als de afstand tussen een ster en haar planeten. Datgene wat oppervlakte en stevigheid schept, zijn dus niet de deeltjes zelf maar de elektromagnetische velden die hen verbinden.

(Majgull Axelsson / Aprilheks)

---

Zijn afkeer was tastbaar. Hoewel hij er ideeën op nahield die ruimte boden aan wat pervers en verboden was, was S. geen held en waren zijn avonturen van een strikt modieuze, literaire aard.

(Siri Hustvedt / De Blinddoek)

---

De liefde laat pas los als ze is opgebrand. Dan ben je weer jezelf. Alleen en onbemind. Maar volwassen en verstandig. Totdat het weer begint.

(Hans Teeuwen)

---

Iedereen die nooit een fout heeft gemaakt, heeft nog nooit iets nieuws geprobeerd.

(AlbertEinstein)

---

Geluk wordt nooit kleiner als je het deelt.

(Boeddha)

---

Alles bestaat binnen de geest van God of het Hoger Bewustzijn en God of het Hoger Bewustzijn bevindt zich in de geest van elk wezen.

(Bron onbekend...)

---